Logo rijssensnieuwsblad.nl


Een vrijwilliger van het Parkgebouw helpt bij tijdens een voorstelling voor kinderen.
Een vrijwilliger van het Parkgebouw helpt bij tijdens een voorstelling voor kinderen.

Parkgebouw: Uit vrije wil helpen bij activiteiten

door Team Parkgebouw

RIJSSEN - Het is ochtend en de voordeur staat open. De frisse lucht waait de benauwde warmte van de afgelopen dagen uit het gebouw. Zojuist hebben we de Tubantia uit de brievenbus gehaald en met de geur van verse koffie en drukinkt in onze neus, bladeren we de krant even door. Op de Reggestreekpagina's staat een aankondiging van de komende amateurweek. Mooi, hopelijk zien veel mensen dit en komen ze kijken. Iets verderop een verhaal over een gepensioneerde leraar die een blinde leerling hielp met wiskunde waardoor deze cum laude slaagde. De leraar kwam toevallig in aanraking met de jongen en besloot hem te blijven helpen. Zonder tegenprestatie, uit vrije wil. Dát zijn de verhalen die we graag lezen en horen. Waar we blij van worden.

Ons team is maar klein. Van maandagochtend vroeg tot zaterdagavond laat is ons doel onze gasten een goede tijd te bezorgen. Of dat nu bij een koorrepetitie is of een theatervoorstelling, een cursus of een koffietafel, een schoolmusical of een vergadering, wij zijn er. Zoals onze oud-voorzitter het zo treffend zei: 'we werken ons de rambam'! Dat doen we met liefde, maar het heeft een keerzijde. Bijvoorbeeld wanneer iemand wegvalt door ziekte. Dan merken we hoe kwetsbaar we eigenlijk zijn. 'Iedereen is vervangbaar', zegt men en dat is ook zo. De meeste werkzaamheden kunnen snel door een ander worden opgepakt. Maar de mens zelf is onvervangbaar. Die mens gaf ons team namelijk nét even dat extra's. Want die wist precies hoe het werkte bij de Oude Dame.

In een klein team raak je elkaar snel kwijt in de waan van de dag. En juist dan is het zo belangrijk om op elkaar te letten. Te zien wanneer iemand even rust nodig heeft, of extra aandacht. Een schouder, of een opbeurende opmerking. En wat fijn is het om te merken dat dat ook gebeurt. Raken we elkaar toch even kwijt, dan komen we de ander uiteindelijk toch weer tegen. Praten het uit en gaan door. Want aan het eind van het verhaal is het altijd de passie voor de Oude Dame die ons verbindt.Gelukkig hoeven we het niet helemaal alleen te doen. Zijn er onze vrijwilligers waar we altijd op kunnen rekenen. Die uit vrije wil komen klussen, brochures en flyers rondbrengen, gastvrouw of -heer zijn, het verkeer regelen, bestuurslid zijn, kaartjes verkopen en nog veel meer, soms al jaren lang. Wat zijn we blij met hen! Mensen waar we altijd op kunnen bouwen. Die er vaak al staan, vóórdat we het gevraagd hebben. En hebben we een groot evenement, dán hebben we er nog eens tientallen vrijwilligers bij in de vorm van onze vaste Parkgebouw-gebruikers, die even hun hobby opzij zetten en de handen in de onze slaan. Voor het bouwen van een podium, het bakken van kroketten, het schenken van koffie, het opruimen van de stoelen...

Wat zouden we moeten zonder al deze fijne vrijwilligers? Wat zou onze maatschappij zijn zonder hen? Zij laten ons zien dat het goed is iets belangeloos te doen. Door een stukje van zichzelf te geven, maken zij ons minder kwetsbaar. Maken ze de maatschappij minder hard en veel sterker. En daar zijn we hen enorm dankbaar voor.

Ook aan de slag?
Interesse om ook vrijwilliger bij het Parkgebouw te worden? Belangstellenden kunnen dan een mail sturen naar info@parkgebouw.nl met hun gegevens en een korte motivatie. Wij nodigen u graag uit voor een vrijblijvend gesprekje over de mogelijkheden.

reageer als eerste
Meer berichten